Eto ianao : Fandraisana> Baiboly

Bokin'i Joba

Joba toko 22
Lahatenin'i Elifaza: Ny mahavoasazy an'i Joba dia ny otany sy ny teniny ratsy - Nefa na dia amin'izao izy mbola mahazo mihavana amin'Andriamanitra, ka hahita fiadanana.

       1Dia niteny Elifaza, ka nanao hoe:
       2Mety hanasoa an'Andriamanitra va ny olombelona?
Manasoa ny tenany ihany ny olon-kendry.
       3Mampaninona ny Tsitoha, raha marina hianao?
Inona no azony, raha tsy misy diso ny lalanao?
       4Noho ny fitiavanao vavaka va no amaizany anao,
sy ifandaharany aminao amin'ny fitsarana?
       5Tsy mihoa-pampana va ny haratsianao,
ary tsy hita isa ny fahadisoanao?
       6Efa naka tsatoka tsy ahoan-tsy ahoana tamin'ny rahalahinao hianao,
efa nanendaka ny lamban'ny mihanjaka hianao.
       7Ny olona reraky ny hetaheta tsy nomenao rano;
ny noana, tsy nahafoizanao hanina.
       8Fa an'ny sandry matanjaka ny tany,
ary izay manam-piaro no miorim-ponenana eo.
       9Ny mpitondratena nampodinao maina
ary tapaka ny sandrin'ny kamboty.
       10Izany no mahavoahodidim-pandrika anao,
ka indro hianao tabatabain'ny horohoro tampoka,
       11safotr'aizina, tsy mahita,
ary difotry ny rano mangeniheny.
       12Tsy any an-tampon'ny lanitra va Andriamanitra?
Jereo ange ny handrin'ny kintana: akory ity hahavony!
       13Ka hoy hianao: Inona no fantatr'Andriamanitra amin'izany?
Hahay mamantatra ny an-koatry ny rahona matevina va izy?
       14Manjary sarona eo anatrehany ny rahona ka tsy mahita izy,
fa any amin'ny lanitra boribory any foana no mandehandeha.
       15Mbola tohizanao harahina va ny lalana fahagola
izay nodiavin'ny olona mpanao ratsy fahizany,
       16ka nalaina talohan'ny andro voafetra,
ary nindaosin'ny riaka ny fanorenany?
       17Fa hoy izy tamin'Andriamanitra: "Miala aminay hianao!Fa inona moa no hain'ny Tsitoha hatao aminay".
       18Kanefa izy no nameno harena ny tranony.
- Lavitra ahy anie, ny fisainan'ny ratsy fanahy! -
       19Mahita ny fianjeran'ireny ny marina, ka mifaly,
ary mihomehy azy ny tsy manan-tsiny:
       20Indro efa rava ny fahavalontsika!
efa levon'ny afo ny hareny!
       21Koa mihavana amin'Andriamanitra, dia mionona hianao,
fa izany no hiverenan'ny fiadanana aminao.
       22Raiso avy amin'ny vavany ny fampianarana
ary alatsaho ao am-ponao ny teniny.
       23Ho tafarina hianao, raha miverina amin'ny Tsitoha,
sy manesotra ny heloka lavitra ny lainao.
       24Ario eny amin'ny vovoka ny anja-bolamena,
ary eny amin'ny korontam-bato eny an-dohasahan-driaka, ny volamenan'i Ofira.
       25Fa ny Tsitoha no ho volamenanao,
sy ho volafotsy miavosa ho anao.
       26Amin'izay dia ny Tsitoha no hankamaminao,
izy koa no hanandratanao ny tananao.
       27Hivavaka aminy hianao dia hohenoiny,
ka hoefainao ny voadinao.
       28Raha misy fikasanao hataonao, dia ho tanteraka,
ary ny lalanao hamirapiratam-pahazavana.
       29Ireo mavozo handrina hilazanao hoe: Miandrandra,
dia hovonjen'Andriamanitra izay mietry fijery.
       30Ny olo-meloka aza hataony afaka,
fa voavonjy amin'ny hadiovan'ny tananao izy. >