Eto ianao : Fandraisana> Baiboly

Evanjely Masin'i Jesoa-kristy Nosoratan'i Md. Matio

Matio toko 13
Ny voa nafafy - Ny ahi-dratsy - Ny voantsinapy - Ny lalivay - Ny rakitra - Ny harato.

       1Tamin'izany andro izany, rahefa nivoaka avy tao an-trano Jesoa, dia nipetraka tao amoron-dranomasina. 2Ary be ny vahoaka nitangorona teo aminy, ka niditra teo an-tsambo kely izy, dia nipetraka teo, ary ny olona rehetra kosa teo amoron-drano. 3Ary nilaza zavatra maro tamin'ireo tamin'ny fanoharana izy nanao hoe: Indro nivoaka hamafy ny mpamafy; 4ary nony namafy izy, ny sasany latsaka teny amoron-dàlana, dia tonga ny voro-manidina ka nitsindroka azy; 5ny sasany latsaka tamin'ny tany be vato sady manify nofo, ka nitsimoka vetivety, satria tsy lalina ny nofon-tany; 6kanjo nony niposaka ny masoandro, dia nalazo izy ka maina, satria tsy latsa-paka. 7Ny sasany latsaka tany anaty tsilo, dia nitombo ny tsilo ka dia nahafaty azy; 8ary ny sasany latsaka tamin'ny tany tsara, dia namoa: ao ny tonga avo zato heny, ao ny enim-polo, ary ao ny telo-polo. 9Izay manan-tsofina hihainoana, aoka izy hihaino.
       10Ary nanatona ny mpianany ka nilaza taminy hoe: Nahoana no fanoharana no itenenanao aminy? 11Namaly izy ka nanao taminy hoe: Satria hianareo no nomena hahalala ny zava-miafina amin'ny fanjakan'ny lanitra, fa izy ireo tsy mba nomena izany. 12Fa izay manana dia homena ka hanam-be izy, ary izay tsy manana kosa, na dia izay ananany aza dia hesorina aminy. 13Ary noho izany, dia fanoharana no itenenako aminy: satria mijery izy fa tsy mahita, ary mandre fa tsy mahazo na mahalala; 14ka tanteraka aminy ilay faminanian'Izaia manao hoe: Handre amin'ny sofinareo hianareo fa tsy hahalala, ary hijery amin'ny masonareo fa tsy hahita; 15fa ny fon'ity vahoaka ity efa nihamafy, ny sofiny efa nihadonto, ary ny masony efa nakimpiny, sao mahita ny masony sy mandre ny sofiny, ka hahalala ny fony, dia hibebaka izy ary hositraniko. 16Fa hianareo kosa, sambatra ny masonareo fa mahita, ary ny sofinareo fa mandre. 17Lazaiko aminareo marina tokoa, fa maro ny mpaminany sy ny olo-marina naniry hahita ny hitanareo fa tsy nahita, ary handre ny renareo fa tsy nandre.
       18Koa henoy ary ny hevitry ny fanoharana ny amin'ny mpamafy. 19Raha misy mandre ny tenin'ny fanjakan'Andriamanitra nefa tsy mahalala, dia avy ilay ratsy ka manesotra izay voafafy tao am-pony: dia izany no ilay nafafy teny an-dalam-be. 20Ary ilay nafafy tamin'ny tany be vato no izay mandre ny teny sy mandray azy an-kafaliana miaraka amin'izay, 21nefa tsy miorim-paka izy ka tsy maharitra ela; fa nony misy fahoriana sy fanenjehana noho ny teny, dia tafintohina miaraka amin'izay izy. 22Ilay nafafy tany anaty tsilo no izay mandre ny teny, fa ny fiahiana izao fiainana izao sy ny fitaky ny harena mamono ny teny ao aminy, ka tonga tsy mamoa izy. 23Fa ilay nafafy tamin'ny tany lonaka kosa no izay mandre ny teny ka mahalala azy; dia mamoa, ny sasany avo zato heny, ny sasany enim-polo, ary ny sasany telo-polo heny.
       24Ary nanao fanoharana hafa taminy koa izy, nanao hoe: Ny fanjakan'ny lanitra dia mitovy amin'ny lehilahy izay namafy voa tsara tamin'ny taniny; 25fa raha natory ny olona, dia tonga ny fahavalony, ka namafy voan'ahi-dratsy tamin'ny vary, dia lasa. 26Nony naniry ny vary ka niteraka, dia nitranga koa ny ahi-dratsy. 27Dia avy ny mpanompon-dralehilahy nanao hoe: Tompoko, moa tsy voa tsara va no nafafinao tao amin'ny taninao, ka nahoana no tonga misy ahi-dratsy koa? 28Ny fahavaloko no nanao izany, hoy ny navaliny. Tianao va ny handehananay hiava azy? hoy ireo mpanompony taminy. 29Tsia, hoy izy, fandrao hogontanareo mbamin'ny vary, raha manongotra ny ahi-dratsy hianareo. 30Avelao hiara-maniry izy roroa ambara-pihavin'ny fijinjana; fa raha tonga ny taom-pijinjana, dia holazaiko amin'ny mpijinja hoe: Ongoty aloha ny ahi-dratsy, dia fehezo amboarany mba hodorana; ary angony ho any an-tsompitro ny vary.
       31Ary nanao fanoharana hafa taminy koa izy nanao hoe: Ny fanjakan'ny lanitra dia mitovy amin'ny voan-tsinapy izay nalain'ny olona ka nafafiny tany an-tanimboliny. 32Kely indrindra amin'ny voan-javatra rehetra izy; fa rahefa nitombo kosa, dia lehibe noho ny anana rehetra, ka tonga hazo; dia avy ny voro-manidina mipetraka ao amin'ny rantsany.
       33Ary nanao fanoharana hafa taminy koa izy hoe: Ny fanjakan'ny lanitra dia mitovy amin'ny lalivay, izay nalain'ny vehivavy anankiray ka nataony tao amin'ny koban-dafarina intelon'ny famarana, mandra-pahazon'ny lalivay azy rehetra. 34Fanoharana no nilazan'i Jesoa izany rehetra izany tamin'ny vahoaka, ary izy tsy niteny taminy afa-tsy tamin'ny fanoharana, 35mba ho tanteraka ny tenin'ny mpaminany manao hoe: Hiloa-bava hilaza fanoharana aho, ary hanambara zavatra izay miafina hatramin'ny nanaovana an'izao tontolo izao.
       36Tamin'izay, nony efa nampody ny vahoaka izy, dia mba nody, ary nanatona azy ny mpianany nanao hoe: Lazao anay ny hevitry ny fanoharana ny amin'ny ahi-dratsy. 37Ary namaly izy ka nilaza taminy hoe: Ny mpamafy ny voa tsara dia ny Zanak'olona; 38ny tanimbary dia izao tontolo izao; ny voa tsara dia ny zanaky ny fanjakana; ny ahi-dratsy dia ny zanak'ilay ratsy; 39ny fahavalo izay namafy azy, dia ny demony; ny taom-pijinjana, dia ny fahataperan'izao tontolo izao; ary ny mpijinja, dia ny anjely. 40Tahaka ny anangonana ny ahi-dratsy sy andorana azy amin'ny afo no hatao raha mby amin'ny fahataperan'izao tontolo izao. 41Haniraka ny anjeliny ny Zanak'olona, ary ireo dia hanangona sy hamoaka ny mpanafintohina sy ny mpanao ratsy rehetra hiala amin'ny fanjakany, 42ka hanipy azy ao amin'ny memy mirehitra: any no hisy fitomaniana sy fikitroha-nify. 43Amin'izany kosa ny olo-marina dia hamirapiratra tahaka ny masoandro any amin'ny fanjakan'ny Rainy. Aoka hihaino izay manan-tsofina hihainoana.
       44Ny fanjakan'ny lanitra dia tahaka ny rakitra nafenina tany an-tsaha, izay hitan'olona ka nafeniny tao ihany aloha; dia lasa tamin-karavoana izy nivarotra izay rehetra mety ho fananany, ary nividy io saha io.
       45Ny fanjakan'ny lanitra dia tahaka ny mpandranto mitady voahangy tsara. 46Ary nony nahita anankiray be vidy izy, dia lasa nivarotra ny fananany rehetra ka nividy azy.
       47Ny fanjakan'ny lanitra dia tahaka ny harato nalatsaka tany anaty ranomasina, ka nanangona izao karazan-kazandrano rehetra izao; 48rahefa feno izy dia nosarihana ho eny amoron-drano, ka nipetraka ny olona nifantina ny tsara hataony an-karona, fa ny ratsy kosa nariany. 49Dia ho tahaka izany koa raha mby amin'ny fahataperan'izao tontolo izao: hivoaka ny anjely hanavaka ny ratsy fanahy hisaraka amin'ny marina, 50ka hanipy azy any amin'ny memy mirehitra: any no hisy fitomaniana sy fikitroha-nify. 51Efa azonareo va izany? Eny, hoy izy ireo taminy. 52Dia nanampy teny indray izy nanao hoe: Koa ny mpanora-dalàna rehetra izay mahay tsara ny amin'ny fanjakan'ny lanitra àry, dia tahaka ny raim-pianakaviana izay mamoaka zava-baovao sy tranainy avy amin'ny fitoeran-drakiny.
       53Nony tapitra izany fanoharana izany, dia niala teo Jesoa, 54ka nankany amin'ny tany nahabe azy, ary nampianatra tao amin'ny sinagogany; dia gaga ny olona ka nanao hoe: Avy taiza ary no nahazoan'izy io izany fahendrena sy hery izany? 55Tsy ilay zanaky ny mpandrafitra va io? Tsy Maria va no anaran-dreniny, ary tsy Jakoba, sy Josefa, sy Simona ary Joda va no rahalahiny? 56ary moa tsy ety amintsika avokoa va ny anabaviny rehetra? Koa taiza no nahazoany izany rehetra izany? 57Ary tafintohina taminy izy ireo; fa hoy Jesoa taminy: Eo amin'ny tany onenany sy eo amin'ny ankohonany ihany no tsy mba voahaja ny mpaminany. 58Dia tsy nanao fahagagana betsaka teo izy noho ny tsy finoan'ireo. >